Geçtiğimiz günlerde epostama Biletix’ten bir eposta geldi. Konusu “Hayalindeki etkinliği Biletix ile paylaş!”.
Tam da geçenlerde “şu Türkiye’ye gelse ne güzel olurdu!” diye aklımdan geçiriyordum ki tam üstüne geldi, güzel oldu, linke bastım. Hem bir de cevap veren her 100. Kişiye ödül de veriyorlarmış, “ne güzel” dedim.

Biletix’i severim. Bulunduğu sektörden de mütevellit atik bir yapıya sahip hem de organizasyonu seven bünyem için incelemesi hoş bir platform. Neyse, linke bastığımda öncelikle kişisel bilgilerimi sordular. Kimleri görmek istediğimi de işaretlettiler.

Buraya kadar güzel, oh ne ala, adamlar daha fazla soru sormamaları gerektiğini biliyorlarmış dedim ki demez olaydım! Açılan yeni sayfada yeni bir soru geldi. Soruda, 4 adet sanatçı, mekan ve fiyat kombinasyonu bir de “kesinlikle giderim”, “kesinlikle gitmem” yanıtını verebileceğimiz alanlar bulunuyordu.

İlk kombinasyonu doldurdum. Sonra baktım ikincisi geldi, sonra üçüncüsü, sonra dördüncüsü derken, tuzağa düşmüş tavşan misali daha kaç soru olduğunu anlamak için ekrana baktım. Yok! Hiçbir yerde yazmıyor. İnsan, “4/10” yazar veya “10 tane kaldı!” Diye uyarı çıkarır! Yok! Devam edeyim dedim, soru yapısı aynı fakat kombinasyonlar anlamsızlaşmaya başladı. Aynı sanatçı, aynı mekan, fiyat farklı vs.

En sonunda gördüm ki, 20 kombinasyonlu soru varmış. Anladım ki adamlar, kullanıcı kaçmasın diye toplam soru adedini göstermemişler. Bir de bunca soruya sabırla cevap vermişim, ne bir “teşekkür epostası” ne de “verdiğim bilgiler ışığında gelen sanatçılar olursa haber vereceklerine dair” bir bilgilendirme aldım. Veya “zaten şu şu geliyor, bilet almak ister misiniz?” diye satışa yönelik bir aksiyon gördüm.

Sorarım sana Biletix: Alemin akıllısı sen misin de kullanıcıyı bir girdaba sokup “data enrichment” ve “analytics” yapıyorsun? Bir de üstüne ödül veriyorum deyip, yüksek miktarda bilet parası harcayan benim gibi bir müşterine beleşçi muamelesi yapıyorsun?

Bu kadar akıllı olup, kuru teşekkür olmaz.

Koca bir FAIL!