Zor zamanlarınızda aklınıza birçok fikir gelir. “Keşke” kelimesini kullanmayın deseler de çoğunlukka kullandığınız zamanlarda yeni fikirlere yelken açmışsınızdır. Kişisel olsun ya da olmasın “keşke”ler gelecek için yeni adımları da beraberinde getirir.
Çok yoğun olarak koşuşturduğum günlerdeyim. Akşam bir toplantı için şehir dışından gelip, sabahında İstanbul’un başka bir ucuna gidebiliyorum. Böyle durumlarda da dinç olabilmek için ihtiyacım olan koca bir kahve oluyor. Fakat İstanbul’un korkunç trafiği ve durmadan genişleyen sınırları sebebiyle, her dakika zamanla yarışıyor ve değil bir bardak kahve bazen tuvalete gidecek zaman bulamıyorum. Yine bu hafta, böyle bir andayken aklıma şöyle birşey geldi:
Keşke, yol kenarlarında mobil Starbucks’lar olsaydı…
Amerikan filmlerinde gördüğümüz büyük minibüslerin, coffee shop olarak devşirildiğini ve arabayla kenara çekerek bir bardak kahve alıp yoluma devam ettiğimi hayal ettim. Ne tesadüftür ki, bu fikir benden önce Denver’li bir kızcağızın aklına gelmiş.
Aslında, onun için çıkış noktası pek böyle değil. İnsanların sohbetten ve sosyalleşmekten tamamen uzaklaşması ve kahve kültüründen kopması sebebiyle, bu kültürü ayaklarına getirme adı altında “halka yarar sağlama” projesi olarak konuyu özetlemiş. Ayrıca, destek istemiş ve başlatabilmek için 200 küsür kişiden toplam 14.000,-US$ toplamış. 2013 yazında da Public Coffee adı altında Denver sokaklarında kahve satmaya başlayacakmış.
Çok zekice!
Sonra düşündüm. Ben Starbucks’ın yerinde olsam, İstanbul, New York, Londra gibi kahve düşkünlerinin bulunduğu şehirlerde bu tarz mobil cafe araçları dolaştırırdım. Hem bir mağazayı alıp kurmaktan daha ucuz hem de çalıştıracağınız kişi bakımından maliyeti daha az. Ayrıca, bizlerin buna kesinlikle ihtiyacı var. İstanbul için açılacak yerler aklımda var bile!
Aklın yolu bir, Kim bilir belki de böyle bir düşünceleri vardır ya da bir girişimciye güzel bir akıl vermişimdir! :)
Mitokondrim 